Blog 
Filazón
RSS - Blog de MªEsther  García López

Archivo

  • 14
    Abril
    2011

    Comenta

    Comparte

    Twitea

    El deséu de volar

     

     

    El deséu ancestral de volar llevó a la Humanidá a trespasar les llendes del espaciu inventando sofisticaos artiluxos

     El deséu de volar ye tan antiguu como la Humanidá. Toos deseamos «volar» en dalgún momentu y pienso que toos volamos faciendo usu de les nueses fantasíes, a veces pa fuxir de los problemes, a veces porque nos presta dir mui lloñe y trespasar les llendes de la vida cotidiana. Pero más allá d'esti vuelu fantásticu del maxín al que me refiero, volar pel espaciu y volar mui altu nel significáu más ampliu de la frase ye'l deséu de la Humanidá dende cuantayá. Asina, yá n'antigua Grecia el mitu d' Ícaro y Dédalo alviértenos sobre'l deséu d'esnalar del home pa fuxir de peligros y situaciones y alértanos tamién del peligru de querer volar demasiáu altu, como-y pasó a Ícaro, que dempués de llograr echar a volar gracies a les ales que-y construira'l so pá Dédalo, nun fai casu de les sos alvertencies y esnala tan altu, que'l Sol derrite les sos ales de cera y acaba cayendo al mar. Como diríemos agora, dióse'l bazacazu. Pero la lleenda sigue vixente, porque'l so fondu sigue pudiendo aplicase dempués del pasu de tantos sieglos a determinaes situaciones de la vida.

    Esti deséu ancestral d'esnalar fai que l'home vaya dexando distintes manifestaciones creatives y otros tantos artiluxos a lo llargo de la historia, que nos lleven dende los más cenciellos hasta les naves espaciales. Xuguetes y otros artiluxos fannos disfrutar de la guapura del actu d'observar dellos oxetos que vuelen l'espaciu. Pensemos por exemplu nes guapes cometes, que yá inventaron los chinos fai más de 2.500 años, o la prestosidá de ver un globu de colores que se vuela ensin ales y gana altura hasta que cuasique lu perdemos de vista.

    Deportes de riesgu como'l parapente ye tamién un niciu del deséu de volar que llevamos dientro. Sicasí hai que dicir qu'una bona parte de la población, a partir de mediaos del sieglu XX, vio satisfecho'l deséu de caleyar l'espaciu n'avión. Güei miles d'aviones traviesen a diario'l cielu del nuestru Planeta.

    Sin embargu, quiciabes un de los momentos más importantes de la historia reciente ye'l 12 d'abril de 1961, cuando'l rusu Yuri Gagarin, se convierte nel primer home que vuela l' espaciu nun cohete. D'aquel importante vuelu espacial, cúmplense güei (cuando escribo esti artículu) 50 años. Munchos esperimentos dende aquel día memorable llevaron al home a la Lluna, nel añu 1969.

    N'actualidá pronto podemos satisfacer el deséu de volar y hasta pasar unes minivacaciones nel espaciu, claro que non con ales, como les d'Ícaro, pero sí metíos en sofisticaes naves espaciales. Sicasí, de momentu, el privilexu de volar tan altu, namás lu tienen unos cuantos millonarios que podrán dase unes vacaciones nel cosmos. Los demás tendremos que conformanos con volar en sueños y esperar, con incertitú, esi día que dicen que volaremos mui altu. Esperemos que nun se nos derritan les ales como a Ícaro y caigamos nuna fondonada.


     

     

    Compartir en Twitter
    Compartir en Facebook