PEPE MONTESERÍN
-¡A dormir, mio neña!
-¡Primeiro cúntame un cuentu!
-Ya mui tardi.
-Bueno, cúntame un rezu.
-Un rezu nun se cunta, un rezu rézase.
-Entós, enséñame a rezar.
-¡Virxen! Casi nun séi. ¿Suénate'l refrán "A Dios rogando ya col mazu dando"?
-Non.
-Pues quier dicir que, amás de rezar, o sea, de pidir las cosas gratis, tenemos que lluchar por ellas ya yo hai yá bien de tiempu que dexéi de rogar pa garrar el mazu.
-¡Quiero deprender a rogar!
-¿Tu sentisiti falar del Padrenuestru?
-¿De mio padre ou del tuyu?
-Yo nun lu tengo, mio neña, ya'l tuyu nun te quier, por desgracia; a mí sí, ya tamién por desgracia. El Padrenuestru refierse a un padre universal ya únicu.
-Pues de nengún de los tres tenía yo noticias.
-Bono: Yara un padre que santificábamos...
-¿Qué ya santificar?
-Dedica-y cosas ya tenelu presente, ya pa ello pidíamos-y que s'asitiara na Tierra.
-¿Ónde vivía?
-En Cielu, el sitiu más preciosu, que ta por enriba de las nubes más altas, onde unu ya feliz pa siempre.
-¿Ya vieno pa eiquí?
-Sí, pero tratámoslu mal ya foise. Agora dicímos-y que vuelva ya, si quier, que faga lo que-y preste, pero que nun s'escaeza de danos de comer tolos días, nin de perdonanos cuando nun nos alcordamos d'él, igual que nosotras perdonamos a los que nun s'alcuerdan de que tamos eiquí.
-¿Ya verdá que perdonamos a los que nun s'alcuerdan de que tamos eiquí?
-Non, mio neña, non. Yo nun lu perdono, nin por escaecete a ti nin por alcordase de mi, ya en pleitos ando, ya n'abogaos, dándo-y al mazu, pa que pague lo que te correspuende ya pa que nun apaeza por casa ya me llibren del mal.
-¡Ah!
¡-Nun se diz "¡ah!", mio neña, dizse "Amén".
-Amén.