MAXI RODRÍGUEZ
-¡Baja, Vitalín!
-Que no.
-Vital, haz el favor.
-Déjame, nun toi d'humor.
-¿Por...?
-Suben los impuestos, caen les castañes...
-¡Ai, Dios! ¡Diote l'airón...!
-Qué vida más...
-¡Baja, ho!
-Toi paráu.
-¿Y qué? Antes no eras así.
-El cambiu d'estación.
-¿El qué, ho?
-Qué tristeza, coño.
-¡Vente arriba, Vitalín!
-Como nun me cuelgue del techu...
-¿Nun t'apetez fozar un puquitín?
-Toi apáticu, Maricruz.
-Con tal de nun trabayar...
-No soi yo solu. Ye general.
-¿Qué, ho?
-Hasta les plantes tienen menos actividad.
-Tú te lo pierdes... ¿Oíste?
-Cuando cae la hoja, decae el ánimo, Mari.
-Pero baja, amor, que yo te pongo a vivir...
-¿Amor? Menuda palabra.
-¿Qué ye?
-De dos consonantes, dos vocales y dos idiotas.
-Idiota seráslo tú, ricu.
-No. Yo lo que soi ye propensu.
-¿A qué?
-A la melancolía.
-¿Y pa qué quies esa llámpara?
-Pa captar más luz, Mari.
-¿Eh?
-Toi perdiendo serotonina, nótolo yo...
-¡Ai, Dios, tas aventáu! ¿Cómo ye lo tuyo, Vitalín?
-Como los demás: depresión estacional.
-¿Los demás?
-Sí. Seis de cada diez asturianos.
-¿En serio? Ya decía yo...
-¿El qué?
-¡El estado de la región! ¿No viste el debate?
-Uf, no me hables...
-Pues eso. ¿Vendrá el otoño caliente?
-Col aire les castañes...
www.elcopista.com