Cuando un investigador de l'área biosanitaria acaba'l so contratu becáu pol ministeriu o'l Principáu, suel tener trés opciones: reengancharse na Universidá d'Uviéu, tornar al estranxeru o esperar nel paru. La cuarta opción, la de qu'una industria fuerte o una rede investigadora autónoma pueda recoyelu hasta qu'una nueva fórmula-y permita tornar al so grupu de trabayu orixinal, ye güei, n'Uviéu, impensable. Esa gran industria tractora de la que falen tolos axentes consultaos sobre'l desenvolvimientu del polu biosanitario na capital del Principáu tamién ye crucial pa la retención de talentu. Los investigadores asturianos sábenlo bien y conocen los exemplos fora d'España. N'Alemania, la ciudá de Gotinga (Göttingen) abulta l'exemplu perfectu nel qu'Uviéu tendría que s'haber mirao dende va décades, anque nunca ye tarde. Con menos población, una hestoria non tan distinta y asemeyáu calter universitariu, esta localidá de la Baxa Sajonia llogró facer del conocimientu'l so lema y de la combinación de la investigación y l'industria tecnolóxico local, un motor d'empléu fortísimo con tases de paru per debaxo del 5%.

Una panorámica xeneral del campus de Ciencies Químiques de Gotinga

Ciudá universitaria

La condición de ciudá universitaria ye, en Gotinga, daqué muncho más qu'una etiqueta. Dende la so fundación, en 1737, un sieglu depués que la d'Uviéu, debe la so fama actual a los más de 40 premios Nobel qu'estudiaron o trabayaron nes sos aules. Pero nun ye solo excelencia académica. Ún de cada cuatro vecinos de Gotinga trabaya en dalguna de les sos facultaes (imparte unos ochenta graos) o centros d'investigación y la vida de los estudiantes universitarios sigui presidiendo la de la ciudá. Les cifres, sicasí, nun tán tan llueñe de les de la Universidá d'Uviéu, 29.000 estudiantes na localidá alemana (frente a 22.000) y un 11% d'estudiantes estranxeros (cuando equí raspien el 7%). 

Los universitarios de Gotinga protagonicen, amás, dalgunes de les principales tradiciones locales, como la venceyada a «Gänseliesel», la estatua de la "moza de los gansos”, personaxe d'unu de los cuentos populares atropaos polos hermanos Grimm, a la que los estudiantes lleven flores y dan besos enantes de lleer la so tesis doctoral o realizar los últimos exames pa graduase en Medicina. 

Les posibilidaes d'esos mozos recién egresaos nun s'alcuentren namás na industria. Amás de les facultaes de Gotinga, la ciudá alluga cinco institutos Max Planck. La potente rede de centros investigadores fundóse equí y na actualidá caltien en Gotinga l'Institutu d'Investigación sobre'l Sistema Solar, el de Biofísica Química, el de Medicina Esperimental, el de Dinámica y Autoorganización y el de Diversidá Relixosa y Étnica. 

El Instituto Max Planck para la Investigación del Sistema Solar.

Otros institutos científicos destacaos como'l Centru Alemán de Primates y el Centru Aeroespacial Alemán impulsen el calter académicu ya investigador de la ciudá, onde s'estableció tamién el Campus d'anovación del sur de la Baxa Sajonia (SNIC). La so función, más allá de coordinar servicios, ye fortalecer la relación ente ciencia y texíu empresarial, y cuenta con 20 firmes privaes como socios financieros.

Comunicaciones

Una diferencia bultable entre Gotinga y Uviéu ye la so posición nel país y les sos comunicaciones. La xoya académica de la Baxa Sajonia ocupa un llugar central n'Alemania y les sos víes de comunicación conectenla de forma rápida y directa coles grandes urbes alemanes. Non solo autopistes. Tien tren d'alta velocidá na so estación principal que lleva a los viaxeros a Hannover en media hora o a Berlín, Hamburgo o Frankfurt en namás dos hores.

Texíu empresarial

Pero'l milagru de Gotinga llama más l'atención por esa gran rede d'empreses anovadores de base tecnolóxico (n'especial nos campos de midida y control, biotecnoloxía, óptica o tecnoloxía médica) que son en parte una evolución de los primeros trabayadores especializaos de finales del sieglu XIX y, por otru, resultáu de los proyectos d'investigación de la Universidá. 

El casu más destacáu ye'l de Sartorius, el mayor proveedor de llaboratorios d'Alemania y una de les empreses de tecnoloxía médica más grandes del país. L'orixe d'esti grupu ta nel taller d'inxeniería de precisión que Florenz Sartorius tenía na ciudá en 1870. Sieglu y medio más tarde, con 60 delegaciones espardíes pel mundu, Sartorius caltien la so see principal equí y amplió el so campu inicial (el de les famoses balances de precisión) a dos llínees fundamentales de negociu, la de los bioprocesos y la de la tecnoloxía de llaboratoriu. La so implicación na vida local amuesase en proyectos como'l de la "Fábrica de les Ciencies de la Vida”, qu'acaba de presentar. Sartorius ta desenvolviendo tou un barriu empobináu a convertise en semilleru d'empreses piqueres y atraer a otros axentes importantes. Son 3.000 metros cuadraos con unos 100 llaboratorios, imprentadores 3D y cortadores láser onde se va intentar ensayar un modelu de crecimientu bien rápido d'empreses de base tecnolóxicu, qu'en 2 años podríen saltar al mercáu. 

Sartorius nun ye l'únicu grupu tecnolóxicu d'importancia en Gotinga. Con una pata nel sector biosanitariu y otra nel académicu, la ciudá acueye a Phywe GmbH & Co., un fabricante d'equipos científicos venceyáu a la enseñanza que ye ún de los proveedores más importantes nel mundu pa escueles y universidaes. 

Tecnoloxía y ciencies de la midida tán rellacionaes col otru sector puxante de Gotinga, que se denominó'l valle de la midida” (Measurement Valley), pola estraordinaria concentración de fabricantes de máquines de precisión, óptiques y láser. 

El Grupu Mahr ye una d'eses empreses dedicada a la metroloxía, Qioptiq o Carl Zeiss nel de les óptiques, tamién con presencia na ciudá, Coherent Inc. na tecnoloxía láser y Ottobock nel de les prótesis, por citar solo dellos exemplos. La llista d'empreses alemanes o internacionales que caltienen see na ciudá o que buscaron equí una nueva delegación ye llarga. Son la resultancia de l'atracción que xenera'l talentu académicu y esi ecosistema entamador que la potentísima combinación ente universidá y empresa privada foi texendo a lo llargo de los años nesta pequena ciudá medieval.