La empresa estatal Hunosa arrumba escontra l'hidróxenu, tres les bones esperiencies llograes cola xeotermia a partir de l'agua de los pozos mineros o la biomasa. Nueves enerxíes y llimpies, que pueden suponer el futuru de la compañía. Agora faelo xunto a les Misiones Científiques d'Asturies, un programa asturianu dafechu que, alliniáu cola estratexa nacional, busca llograr financiamientu européu pa proyectos d'innovación, y que se desenvuelve dende la Conseyería de Ciencia, Innovación y Universidá. 

La compañía coordina'l proyectu “Hoja de ruta para la industria del hidrógeno”, que pretende analizar les opciones pa fabricar elementos y componentes resistentes pa futures instalaciones d'hidróxenu. Esto ye, ver qué materiales podrán utilizase a la de construyir almacenes pa esti gas, o los conductos pelos que va pasar. L'estudiu inclusive la entama colos vehículos nos que podría tresportase. La iniciativa cunta con una ayuda de 132.401,72 euros, una cantidá que s'avera enforma a la solicitada primeramente (144.822,35). Hunosa lidera'l proyectu, pero tamién formen parte d'él otres entidaes con presencia n'Asturies como EDP, Imasa, MetaIndustry, la Universidá d'Uviéu, Idonial, l'Incar y Duro Felguera, toes con intereses puestos nel hidróxenu. 

Noel Cantó, xeólogu d'Hunosa, esplica que la compañía “apuesta poles anovables y, tres les bones esperiencies cola xeotermia y la biomasa, tamos restolando otres enerxíes, como ye'l casu del hidróxenu, queremos conocer qué posibilidaes de futuru tien Asturies y si podemos desenvolver dalgún proyectu”. Sicasí, primero de tirase al vaciu, “tenemos que facer un diagnósticu de posibilidaes, trabayar primero nel planu teóricu y dempués nel componente prácticu, testear los aceros, ver qué consumidores podemos tener o la posibilidá de collaboración con otres empreses”. Nesti sentíu, Cantó destacó que “parte del trabayu tamién se ta faciendo dende'l Principáu cola mesa del hidróxenu”. En resume, que lo qu'agora se ta faciendo ye “dar los pasos previos pa ver los intereses y necesidaes”. 

Nel proyectu lideráu por Hunosa, la Fundación Idoneal tien un papel importante abondo al tiempu d'entamar el proyectu. Juan Carlos Piquero, que pertenez a esti colectivu, destaca que “yá usamos l'hidróxenu, pero lo que se plantega ye que s'utilice pa munches más coses, como en medios de tresporte o almacenamientu, y al usalu de forma masiva vamos tener que construyir nueves infraestructures, neso tamos col estudiu, viendo la implicación del hidróxenu colos materiales y estudiar nos ensayos los materiales en contactu col gas. Too por que podamos ver en cada casu d'aplicación cómo se van a portar los materiales”. 

Anque'l financiamientu del proyectu anuncióse fai relativamente pocu tiempu, la publicación de les ayudes nel Boletín Oficial del Principáu (BOPA) ye del pasáu 19 de xunetu, la iniciativa yá lleva meses en desenvolvimientu, y ye que trabayen con plazos axustaos, visto que n'avientu tien que tar termináu'l proyectu. A lo último, Piquero dio cuenta de la “necesidá d'arreyar a la mayor parte de les entidaes que pueden aprovechar l'hidróxenu, tal que ta asocediendo col proyectu, yá que ye una llínia de futuru”

Hunosa nació como una hullera pública, pero'l fin del carbón obligó a la compañía minera a reinventase y buscar otros sectores emerxentes nos que poner los sos esfuerzos pa garantizar el so futuru. Les enerxíes llimpies son ún de los principales valores: xeotermia, o biomasa son los campos más avanzaos, anque nun se refuguen tampoco minicentrales hidráuliques, o inclusive'l sector eólicu. L'hidroxenu entra agora tamién n'escena.