Les plantes asturianes d'ArcelorMittal diben pagar unos 120 millones d'euros menos pola so factura de la lluz si en 2021, en llugar de tar allugaes n'España, tuvieren asitiaes en Francia y 66 millones menos si tuvieren afitaes un poco más al centru d'Europa, n'Alemaña. Los cálculos deriven del últimu barómetru publicáu pola Asociación de Grandes Consumidores Eléctricos (AEGE) nel que se fai balance de los precios de la lluz a lo llargo del añu pasáu, qu'en tol continente européu tuvieron disparaos. N'España, foi un añu marcáu pola entrada en vigor de les midíes incluyíes dientro del estatutu del consumidor electrointensivu –aprobáu'l 15 d'avientu de 2020– que, a xuiciu de les compañíes, nun sirvió pa solliviar el recibu de la gran industria. Resultó inútil p'averase a los precios que paguen los competidores franceses y alemanes. 

Más en concreto, según les cuentes que remana AEGE nel añu 2021 “los precios eléctricos d'Alemaña y Francia fueron inferiores a los del mercáu español”. Esa diferencia, notable en comparanza con Francia débese a la influencia nes factures de los conocíos como costos regulaos y de les bonificaciones qu'apliquen los diferentes gobiernos a la industria electrointensiva. Metíos nuna coctelera esos condicionantes, el resultáu final espeya que n'España la gran industria pagó l'añu pasáu, de media, 120,42 euros por megavatiu hora (MW/h), más del doble que los franceses (50,35) y unos 36 euros más que los sos competidores alemanes (83,86). El recibu de la lluz ye vital pa les grandes industries visto que, matiza AEGE, el costu de la eletricidá llega a representar más de la metá de los costos de producción. 

El complexu asturianu d'ArcelorMittal (Xixón y Avilés) tuvo nel 2020 –un exerciciu que, sicasí, foi anómalu por culpa de la pandemia– un consumu eléctricu de 1.828.500 megavatios/hora, según reflexa l'úntimu informe sobre la so actividá n'España. Cruciando esos datos de consumu col balance d'AEGE, el resultáu ye que la multinacional pagó pol recibu eléctricu n'Asturies más de 219 millones. Mentanto que si eses mesmes instalaciones tuvieren allugaes en Francia –onde esti tipu de compañíes que son grandes consumidores d'enerxía tienen una tarifa especial gracies a la enerxía nuclear– abonara 92 millones. Daqué más cara fuera la factura n'Alemaña onde los precios tamién tuvieron disparaos na última parte del añu. En tierres xermanes un complexu de les característiques del qu'Arcelor tien nel Principáu diba abonar unos 153 millones d'euros. 

Los precios nun dan tregua. L'analís de la patronal de grandes consumidores señala que solo n'avientu'l preciu del megavatiu hora algamó, de media, los 239 euros, una cifra que ta cinco veces perriba de la que se marcara un añu primero, nel últimu mes de 2020. Y esti añu nun tien empezao muncho meyor. L'encarecimientu d'estos últimos meses esplícase polos altos precios del gas nos mercaos y el de los derechos d'emisión de dióxidu de carbonu (CO2), en máximos históricos esti añu. 

Como midíes pa emprobar esti encarecimientu, el Gobiernu amplió hasta'l 30 d'abril la rebaxa de los impuestos incluyíos na factura de la lluz de los consumidores. En concretu, prorrogó la rebaxa del 21 al 10% del IVA –midida que nun afecta a la industria– y la del impuestu especial eléctricu del 5,11% al 0,5%, el mínimu llegal. Sicasí, la suspensión del impuestu de xeneración al 7% que paguen les empreses solo va caltenese, por agora, hasta'l 31 de marzu. 

Les previsiones que remana AEGE sostienen que los precios van siguir altos, siquier, nos primeros seis meses del añu. Ya inclusive tamién hasta'l final d'esti inciertu 2022. Fartos de la situación, los grandes consumidores d'eletricidá amosaron el so respaldu a los pidimientos que'l Gobiernu español realizó ante la Unión Europea pa modificar de forma urxente'l funcionamientu del mercáu mayorista de la eletricidá, de forma que la esguilada de la cotización internacional del gas natural nun se tresmita cola intensidá cola qu'asocede agora a la factura de la lluz.