Vicente Pastor (L.luarca, 1956) desembarcó na rexón francesa d'Armagnac de la mano de l'asociación Chemins d’Art, convidáu a la so docena edición de les xornaes que dedica al arte contemporáneo y al patrimoniu y que se van desenvolver ente'l 27 de mayu y el 24 de xunu. Pastor llantó decenes de figures d'animales, recortaes en madera y pintaes de negru, nes veres y al pie del banzáu de Montréal-du-Gers, nuna instalación que tituló “El qu'observa arrama tantu sangre como'l que solmena'l golpe”. “Son figures d'animales, a tamañu natural: xabalinos, oques, coneyos, cabres, osos, muflones... Unos en xaules feches con cañes, con una diana; otros solo tienen la diana; y otros solo la figura”, esplica dende la rexón d'Armagnac, na que lleva yá díes de trabayu y preparativos. 

Esti añu Chemins d’Art dedicó les sos xornaes añales a la diversidá y el mediu ambiente y a Pastor acutáron-y un espaciu escepcional, según el mesmu artista. La so instalación inauguróse'l vienres, 27 de mayu, y al otru día Vicente Pastor entamó una acción. Con ello l'artista asturianu propónse mover a los espectadores a “la reflexón sobre l'impactu humanu sobre la tierra”. Hasta'l 24 de xunu, cuando acaben les xornaes, la organización planió visites escolares y otres actividaes. 

Vicente Pastor va compartir protagonismu con otros trés artistes, que van desenvolver los sos proyectos al tiempu n'otros paraxes naturales de la rexón: la francesa Laurie Dall’Ava, l'alemán Rolf Nikel y la mexicana Fernanda Sánchez-Parés

Pastor plantegó la so intervención “non como una ocupación del espaciu, sinón como una invasión”, espardese per una superficie amplia, nun percorríu llargu pela redolada del banzáu, y que sobre les sos agües, en dos balses, tamién floten un par d'animales. “Tien un calter escenográficu, vas caminando y vante sorprendiendo”, comenta l'artista.