De tolos xeitos posibles de percorrer Asturies afayando requexos, hai ún d'ellos que ta afitáu con postes en collorao y blanco. Ye la rede de "Caminos Naturales" que fai 30 años entamó'l Ministeriu d'Agricultura, Pesca y Alimentación. Y qu'agora, en pasando trés décades –y, sobremanera, una pandemia dempués, que revitalizó les ganes de caminar de la población mundial–, va reforzase mesmo na so promoción como nel esfuerzu "de recuperación y caltenimientu". 

Asina lo cuntó en Fitur, la gran feria del turismu de Madrid, el ministru Luis Planas, que llanzó l'apuesta pola Rede de Caminos Naturales d'España, "pola so capacidá pa dar respuesta a la demanda social d'opciones turístiques alternatives y sostenibles y favorecer el desenvolvimientu de les zones rurales". Planas, de camín, punxo a prueba les ganes de los presentes pa disponese a conocer una rede "que cumple col doble oxetivu d'ufiertar un ampliu rangu d'actividaes pa los visitantes, al empar que xenera texíu empresarial y económicu nes zones rurales".

Asturies tien presencia dende va décades nesa rede de caminos que nel so día foi la forma que tuvo'l Ministeriu de recuperar kilómetros de cañaes, siendes, cordales, senderos riberanos, canales y antiguos trazaos ferroviarios en desusu. Na actualidá superen en toa España los 10.500 kilómetros de percorríu y a Asturies correspuénden-y alredor de 650 kilómetros que tien distribuyíos en trés propuestes: la histórica ruta de Fuso a Tuñón, conocida como'l Camín Natural del Ríu Nalón; el Camín Natural de la Sienda del Osu nel so tramu de Santa Marina a Ricao, y el Camín Natural del Cordal Cantábricu, o Asturies Interior. 

Esti postreru supon un percorríu d'oriente a occidente, nuna ruta separtada en 27 etapes de distinta durez. El so llargor total ye de poco más de 606 kilómetros, de los cualos alredor de 111 suponen alternatives a la ruta principal. Arranca del conceyu de El Valle Bah.u de Peñamellera y remata nel conceyu de Santalla d'Ozcos, en conociendo los conceyos de Cabrales, Onís, Cangues d'Onís, Parres, Piloña, Nava, Bimenes, Llaviana, Alles, L.lena, Quirós, Santo Adriano, Proaza, Yernes y Tameza, Teberga, Balmonte, Tinéu, Cangas, Ayande y Grandas de Salime, travesando al so pasu una gran variedá de paisaxes. 

L'impulsu que comprometió'l Ministeriu ye música pa los oyíos de tantos asturianos que lleven denunciando l'estáu d'abandonu que sufren munchos senderos de la rexón con altu potencial. Pedro Cuenca, d'Avilés, sabe bien la mala traza na qu'atopó munches de les etapes del Camín Natural del Cordal Cantábricu, el conocíu como GR-109. "Si nun fixeron nada hasta agora, nun soi a imaxinar cómo pueden tar eses etapes", diz. Recuerda zones "impracticables" onde nun había otra que salir de la ruta "porque, si nun dibes con foceta, perellí nun pasabes". Na so mente taba fresca otra ruta asemeyada pelos Pirineos "que daba gustu ; cruciabes con families, con neños...". Y tou col llamentu añedíu de que "el camín en sí tien muncho potencial. Con sitios bien curiosos y desconocíos inclusive pa mi, que presumo de que conozo Asturies". 

Fitur foi'l so primer espaciu de rellanzamientu de los Caminos, de la mano del Ministru. Y n'Asturies espérase qu'eses ganes sirvan pa reabrir los caminos.