D'Holanda al Arcón de Peña Mea: la historia detrás de la semeya del eclís qu'eslluma a Asturies

Alliniar la Lluna, el Sol y l'emblemáticu Arcón de Peña Mea dende la distancia xusta nun ye cosa de casualidá. Ye'l resultáu de cuatro años de cálculos matemáticos, mapes dixitales y una caminata agotadora cargando con kilos de material fotográficu pela canal llavianesa. "Suelo llevar demasiao equipu, y lo mesmo l'ascensu como'l descensu dexáronnos derrengaos abondo. Pero foi una esperiencia única que caltengo vívidamente na memoria", confiesa'l fotógrafu y profesor de xeografía holandés Gijs de Reijke, autor de la imaxe qu'estos díes causa raxón nes redes sociales.

De Reijke, apasionáu de la xeomorfoloxía, la meteoroloxía y la bioloxía, viaxa pel mundu buscando nubes eléctriques, borrina o nieve pa llograr una atmósfera especial pa les sos composiciones. Sicasí, el so conocimientu de la orografía asturiana yera nulu. "La mio única visita a la España peninsular fuera al aeropuertu de Barcelona nuna escala. Asturies yera daqué nuevo dafechu pa mi, anque tengo un amigu que vive ellí", confiesa.

El "flechazu col paisaxe cantábricu" empezó va cuatro años dende la so casa nos Países Baxos. Cuando afayó l'eclís y les "escelentes oportunidaes qu'ufiertaba pa la fotografía de paisaxe", empezó "una busca en Google y vio que la franxa de totalidá travesaba'l norte d'España". Pa él, la imaxe que quería consiguir yera "al pie d'una formación rocosa singular". Y ehí apaecióse-y Peña Mea y el so Arcón, y empezó a proyectar "la sesión que preparé con mayor curiosidá de tola mio vida".

"Alliniar l'Arcón col eclipse nun foi tan cenciellu como podría paecer", destaca'l fotógrafu. Utilizó la web Stellarium "pa llograr tolos datos d'horarios, altura... y Google Earth pa trazar una llinia recta que travesara l'abertura hasta un bon puntu d'observación al este-sureste". Tamién tuvo que basase en "fotografíes y vídeos d'escursionistes pa determinar ónde tenía de mangame nel paisaxe".

Incertidume hasta la mesma mañana del disparu

Magar tener cada milímetru midíu, l'impredicible clima asturianu tuvo'l proyeutu nel aire hasta l'últimu suspiru. "Nun supi realmente que diba poder facese nel cume hasta la mesma mañana en que salimos. Restolé dixitalmente munchos sitiosy, anque l'Arcón yera el mio sitiu preferíu, tenía de tener en cuenta les males condiciones meteorolóxiques. Inclusive'l día del eclís nun tabemos fixos de tener la seguridá de que les coses saldríen como esperábamos", confiesa.

Al cabu, les nubes dieron tregua y la planificación dio los sos frutos. Depués l'ésitu de la imaxe y la bona acoyida recibida polos vecinos de la zona, De Reijke yá piensa nel so próximu oxetivu n'Asturies. "Los asturianos colos que falamos paeciéronme peratentos y hospitalarios", afirma.

"Espero volver nun futuru, que nun pase munchu tiempu, pa realizar un viaxe fotográficu de temática serondiega. Y pue que dalgún mes de xunetu o agostu m'alcuentre contemplando'l Picu Urriellu baxo un cielu escuru, cuando'l núcleu de la Vía Láctea se ponga xusto detrás de los Picos d'Europa", sentencia.