09 de enero de 2014
09.01.2014

Na alcordanza de don Alfredo

Sacerdote y fundador de la Escolanía San Salvador, ye autor de más d'una trentena d'obres, ente responsorios de Selmana Santa, motetes eucarísticos, antífones de salmos y la misa de sufraxu

09.01.2014 | 01:47

Alfredo de la Roza Campo, sacerdote y director coral nacíu na localidá de Santa Marina de Siero, nel conceyu del mesmu nome, en 1925. A los 5 años y por razones familiares, treslladase a vivir a La Felguera, onde empieza los sos estudios nel Colexu de La Salle. Al tiempu estudia solféu xuntu al director de la Banda de Música de Llangréu, Ángel Curto Barrón.

Mientres, el cursu académicu 1939-40 ingresa nel Seminariu de Cuadonga y cinco año más tarde nel nuevu Seminariu Metropolitanu d'Uviéu, inauguráu precisamente en 1945. En 1950 ye nomáu director de la Schola Cantorum, que daquella cuntaba con casi un centenar d'alumnos, y en 1958 ye nomáu maestru de capiya de la Catedral uvieína. Dende entós llevó a cabu una bien importante llabor didácticu-musical.

Los sos principales conciertos cola Schola Cantorum tienen llugar en redol a los oficios llitúrxicos de la Catedral uvieína, según nos distintos conciertos pol restu d'Asturies, y nesi casu el so repertoriu combina tantu la música relixosa como la profana.

En 1972 funda la Escolanía San Salvador, que se forma a manera de viveru de la Capiya Polifónica "Ciudá d'Uviéu". Al abandonar Luis Gutiérrez Arias la dirección d'ésta última formación, en 1977, Alfredo de Raspiar la asume conjuntamente col entós apocayá nomáu director de la Orquesta Sinfónica d'Asturies, Ángel Muñiz Toca, con quien compaxina esti llabor hasta 1982. Igualmente faise cargu del Ochote Principáu, formáu por un grupu de componentes de la mesma Capiya Polifónica, en visu a participar en dellos concursos que por aquella dómina convocárense n'Asturies.

Como compositor de música relixosa, De la Roza ye autor de más d'una trentena d'obres, ente responsorios de Selmana Santa, motetes eucarísticos y a la Virxe María, antífones de salmos, salves, etcétera, dalgunes de les cualos fueron interpretaes, ente otros, pol Coru de la Fundación Príncipe d'Asturies. Amigu siempres de fuxir de la fama y la notoriedá, esti maestru dexa un legáu humanu y musical absolutamente imborrable. Les sos abraquen desde "Ut omnes" (1949) hasta "Adoro te devote" (2003), en sin olvidar "Hosanna al fíu de David" (1980), "Misa Curtia" (1990) o "Ecce panis angelorum" (2001).

Antífones y salmos (pa los domingos de los tres ciclos llitúrxicos), o "Alsa Bayona" (harmonización d'un villancicu asturianu), y "Agora non" (harmonización d'un cantar popular asturiana). Ye tamién l'autor de la misa de sufraxu, obra que va ser interpretada esti añu dientro del ciclu que lleva'l so nome. Como director de la Escolanía San Salvador y del Ochote Principáu, participó en 1998 na grabación del discu tituláu "Navidá Coral", sol sellu FonoAstur. Finalmente, ye destacable cómo, a partir d'una iniciativa de la mesma Escolanía de San Salvador y por aciu consulta popular del diariu LA NUEVA ESPAÑA pa renombrar delles cais de la ciudá d'Uviéu, el nome de don Alfredo de la Roza foi de los más sofitaos pola ciudadanía. Don Alfredo, como yera conocíu ente la lexón de les sos amistaes y alumnáu, finó n'Uviéu'l 31 d'ochobre de 2004, cuntaba 79 años d'edá.

Compartir en Twitter
Compartir en Facebook