Saltar al contenido principalSaltar al pie de página

Secciones

Opinión

Nueva entrega de Parando en Villalpando: Un sueño de pareja

Ronquidos en la zona de confort

Un sueño de pareja.

Un sueño de pareja. / Pablo García

–Ya tamos. ¡Joaco, Joacooo!

–¿¿Eh??

–Ye sentanos nel sofa, poner la película, y quedate tu roque.

–¿¿Eh??

–Siempre igual.

-Uf. Cuando dos almas se sientan en paz…

–¿Qué ye, ho?

–Dormir xuntos ye un actu d’amor, Mariluz.

–¿Xuntos de qué, ho? Si’l que ronques yes tú, yo toi viendo la película…

–Nun hai llugar más seguru qu’unos brazos que te faen sentir como en casa.

–¿Qué brazos, oveya? ¡Si tas repantingáu como un mejillón abandonáu!

–Ye confianza, Mariluz.

–¿Que qué, ho?

-Aquí puedo liberame.

–¡Ja! Lo único que liberas son ronquíos, Joaco, qu’asustes hasta al gatu.

–¿Sabíes que si te da’l suañu cuando tas cola tu pareja ye porque tamos uníos químicamente?

–¿Que qué, ho?

–Ye una conexión.

–Sí, ho. La conexión ente’l to culu y el sofá.

–Que non, Mari, qu’el mi cuerpu cuando ta cerca de alguien que ama empieza a liberar serotonina, dopamina y…

–¿Qué dirás, manguán?

–Son hormonas de bienestar y tranquilidá.

–¿Pero cómo tienes tanto morro?

–Lo que tengo ye una sensación de paz tan profunda…

–¿Cómo ye, ho?

–Na, el mi cuerpo detecta que toi cerca de quien amo y apágase.

–Voi apagate yo pero d’un hostiazu, vas ver.

–Ye ciencia, Mari. Física cuántica emocional.

–La vieyera, dirás. ¡Mamina, lo qu’hai qu’aguantar…!

–Duérmome porque te amo, Mariluz.

–Sí, ho. Sélo yo…

–El mi cuerpo diz "Paz"… y apágase.

–Pos di-y al to cuerpo que s’apague na cama, no en metá de la película.

–¿A ti qué más te da?

–¿Pero tú sabes cuántes pelis romántiques tuvi que ver yo sola mientres tu dibes al quintu suañu?

–Tampoco tantes, eh.

–¡Toes, Joaquín! ¡Todaaas!

–Sí, ho…

–¡Hasta "Titanic"! ¡"Titanic" enterita! ¡Y ensin poder llorar a gusto porque tú tabes al llau sonando como si fundieres un submarín! ¡Menudu roncón!

–Calla un poco, Mari.

–¿Que qué, ho? ¡Güei duermes nel sofá, cagonrós!

–Cojonudo. Yá garré postura.

–¡Nun ye pa que te pongas cómodu! ¡Ye un castigu!

–Vaya, ho. Nun me castigues, vida. Que yo… Que yo…

–¿Tú qué, ho?

–Yo… Yo… Zzzz… Zzzzz

–¿Ves? Siempre igual. ¡La madre que lu sibló!

www.maxirodriguez.net

Suscríbete para seguir leyendo

Tracking Pixel Contents