Suscríbete

Contenido exclusivo para suscriptores digitales

El nacimientu del reinu

El nacimientu del reinu

El nacimientu del reinu

Na metada del seiscientos,

Allá en desiertu llonxanu,

Préndense incendios de fe,

Que cuerren con tantu agañu

Como la chispa en praos secos

Cuando afoguera'l veranu.

Antainadores caballos

Y alfanxes de corte blancu

Lleven, col so dios, al este

La podrella del so mandu.

Y al entamu'l setecientos

Crucen el Mediterraniu,

Y veloces y sangrientos

Galopen hacia'l Cantábricu.

Dende l'altu de los puertos,

El moru mira con plasmu

La tierra desconocida

Qu'espera ribayu abaxu:

Per ella cuerren mil ríos

Qu' a mil valles abren pasu

Y en verde empapen el monte,

La sierra, la viesca, el llanu:

A aquellos güeyos d'arena

Que siempre abastu escasu

De fresques agües tuvieren,

El paisaxe pon-yos aldu

De conquista y permanencia:

Quiciás sea un antemanu

Les promeses del profeta.

Col estrueldu d'un argayu:

Talos cain nos sos caballos

Del botín a pol arrañu.

Pel suelu la dulce Asturies

Agora tienen entamu,

Xunta a ríos d'agua fresco,

Corrientes de sangre y llantu:

Vieyos y neños degüellen,

Muyeres lleven en raptu; Caseríes y llabrances

Desfáinse en llapa y espantu.

Hacia l'oriente d'Asturies

Atropa xente Pelayu,

Xente de Ponga y d'Amieva

De Caravia y de Maliayu,

De Cangues, Onís, Piloña,

De Llanes, Buelna, Pimiangu,

Ribesella, Andrín, Beleñu,

De lo cuestu y de lo pandu.

"Inxamás esta nación

Ablucó énte pueblu estrañu:

Nun pudieren visigodos

Ponenos xugu al costazu,

Nin entregamos tampoco

Tributos a rei estrañu;

Y al mesmu César Augustu,

El emperador romanu,

Costó-y sangre y costó-y años

Pisar el suelu asturianu.

Nun permitamos agora

Que l'invasor mauritanu

Siga nesta tierra nuestra

Semando roína y dañu.

Astucia y valor pondrán

trabancu a audacia y a cuayu".

Ximuestres a Muza llanta

L'exércitu asturianu,

Faciendo que temen munchu

Y que son de pocu entamu.

Hacia oriente en retirada

Conduz la tropa Pelayu;

Ensin sosiegu, a la escontra

L'invasor sigue'l so rastru.

Nos tableros celestiales

Xueguen partides anguañu:

Los que lo pierdan enriba

Llorarán tamién embaxu.

Daos cargaos consiguieren

El triunfu pal llau cristianu;

Alá retira cortés,

De meyor tiempu al alguardu.

Anque pequeña, galana,

Cuando sabe'l resultáu,

Ye tanta la so gayola

Que vien al suelu d'un bálamu.

Ánxeles na so rodiada

Vuélvenla en sí col so cantu.

Punta de fierro siniestra

Sal pel derechu costazu,

Gorgoberu abiertu en sangre

Rance con un roncu cantu,

Una mano esraigonada

Da al deu l'últimu baltu,

Cimatarres y alfanxes

Xacen muertos sobre'l barru,

Los caftanes y turbantes,

Que rellumaben de blancu,

Son agora colcha roxa

Que se convierte en sudariu.

Bermeyu cuerre a la mar

El Sella per más d'un añu:

Dende entós los sos salmones

Tienen el color más altu.

Munchos sieglos fue'l so calce

Recordatoriu y osariu.

Ellí tuvo aniciu'l reinu

Del pueblu astur soberanu:

Al melgueru portugués,

Al gallegu roceanu,

Al salmantín y estremeñu,

Al meseteñu, al vascu,

Toos tuvo na so llingua,

A toos baxo'l so mantu.

Y cuando sieglos dempués

A Castiella cedió'l mandu

Un García vendepatries,

N'Abamia, onde enterráu

Reposaba'l frañador

Del moru, como un argayu

Sintióse una voz de rabia,

D'inritación y d'agayu:

"Traidor -decía la voz- Engañador y canallu,

Que rendiste ensin batalla

Al mio pueblu asturianu,

El que siempre resistiera

A quien quiso esclavizalu".

Diz que diez nueches seguíes,

Dende Abamia al Repeláu,

En reblanea y en ira Envueltu,

Compartir el artículo

stats